Radość ze smutkiem
przeplata dni
utkanych lat
Samotność pożerając
miłość własną
głowę dumnie nosi
Nie chce pokory
o nic nie prosi
A tak niewiele potrzeba
by żyć szczęściem
Być we dwoje
tu na ziemi
blisko nieba
© Dariusz Piotr Beze
10.01.2016 r.
inspiracja wierszem Justyny Barańskiej "Coraz mniej z każdym nowym dniem"